به گزارش "ورزش سه"، طی ۱۰ سال گذشته، «سکوت کردن» دورترین رفتار از علی بیرانوند بوده است. او تاب شنیدن حرف دیگران را نداشته و نمیتوانسته خویشتندار باشد. حتی گاهی وقتی بقیه با او کاری نداشتند، خودش با اظهارنظرهایش جنجال میساخت تا تیتر یک شود. انگار در زندگی بیرانوند همیشه صدایی در حال بلند شدن است، یک زندگی شلوغ که «هوش هیجانی» در آن حرف اول را میزند. باید جنجال آفرید، باید دیده شد، باید حرف زد، حتی اگر همه اینها به ضررت باشد. انگار این تفکر از روزهای اول در ذهنیت دروازهبان تیم ملی نقش بسته و تا همین چند هفته پیش هم ادامه داشته است.
یادمان نمیرود که وقتی پرسپولیس بعد از سالها انتظار با سنگربان مطمئنش و تیم منظم برانکو به قهرمانی لیگ برتر رسید، بیرانوند در میکسدزون با آن غرور نابهجا چه نمکی روی زخم هواداران پرسپولیس ریخت و مدعی شد اگر او و همتیمیهایش نبودند، هواداران قهرمانی را فقط در خواب میدیدند.

