به گزارش “ورزش سه”، کشتی ورزشی بی‌رحم است؛ دایره زردی که در آن، ثانیه‌ها مرز میان جاودانگی و حسرت ابدی را تعیین می‌کنند. شاید در تاریخ معاصر کشتی فرنگی، نام کمتر کشتی‌گیری مانند علیرضا مهمدی با شایستگی تمام و بدشانسی‌های پیاپی پیوند خورده باشد. پسر ایذه‌ای که با وجود نبوغ و تداوم، بار دیگر در یک‌قدمی طلا ایستاد تا غمگین‌ترین چهره سالن لقب بگیرد؛ اما چه کسی است که نداند نقره او در این دوره، ارزشی فراتر از هر طلایی داشت؟
علیرضا مهمدی در شرایطی روی تشک مسابقات آستانه رفت که دقیقاً یک سال از آخرین حضور رسمی‌اش در میادین می‌گذشت. او پس از کسب نقره تاریخی المپیک و پشت سر گذاشتن عمل جراحی دشوار، ماه‌ها درگیر فیزیوتراپی، دوران نقاهت و ریکاوری پای مصدوم خود بود.